Η Επαναστατική Κυβέρνηση καταδικάζει με τον πιο κατηγορηματικό τρόπο τη νέα κλιμάκωση της κυβέρνησης των ΗΠΑ κατά της Κούβας, στην προσπάθειά της να επιβάλει έναν απόλυτο αποκλεισμό στις προμήθειες καυσίμων της χώρα μας.
Το εκτελεστικό διάταγμα του Προέδρου των ΗΠΑ, που ανακοινώθηκε στις 29 Ιανουαρίου 2026, κηρύσσει μια υποτιθέμενη εθνική κατάσταση έκτακτης ανάγκης, βάσει της οποίας η κυβέρνησή του θα μπορεί να επιβάλει εμπορικούς δασμούς στις εισαγωγές προϊόντων από χώρες που προμηθεύουν πετρέλαιο στην Κούβα.
Για να δικαιολογηθεί μια τόσο ακραία ενέργεια, στο κείμενο του εν λόγω διατάγματος παρατίθεται ένας εκτενής κατάλογος ψεμάτων και συκοφαντικών κατηγοριών κατά της Κούβας. Ανάμεσά τους ξεχωρίζει ο παράλογος ισχυρισμός ότι η Κούβα συνιστά μια «ασυνήθιστη και εξαιρετική απειλή» για την εθνική ασφάλεια των Ηνωμένων Πολιτειών. Ο ίδιος ο Πρόεδρος και η κυβέρνησή του γνωρίζουν ότι κανείς ή ελάχιστοι μπορούν να πιστέψουν τόσο ψευδή επιχειρήματα, όμως δεν τους ενδιαφέρει. Τέτοια είναι η περιφρόνησή τους προς την αλήθεια, την κοινή γνώμη και τη κυβερνητική ηθική, όταν πρόκειται να δικαιολογήσουν την επιθετικότητά τους κατά της Κούβας.
Με αυτή την απόφαση, η κυβέρνηση των ΗΠΑ, μέσω εκβιασμού, απειλών και άμεσης εξαναγκαστικής πίεσης προς τρίτες χώρες, επιχειρεί να επιβάλει πρόσθετα στοιχεία πίεσης στις ενέργειες οικονομικής ασφυξίας που, ήδη από την πρώτη θητεία του Τραμπ, είχαν σχεδιαστεί για να εμποδίσουν την είσοδο καυσίμων στη χώρα μας. Εδραιώνει έναν επικίνδυνο τρόπο άσκησης της εξωτερικής πολιτικής των Ηνωμένων Πολιτειών μέσω της βίας και της επιβολής των φιλοδοξιών τους για τη διασφάλιση της ιμπεριαλιστικής τους ηγεμονίας. Σύμφωνα με όσα ανακοινώθηκαν, η χώρα αυτή ανακηρύσσει τον εαυτό της δικαιούχο του να υπαγορεύει σε κυρίαρχα κράτη με ποιες χώρες μπορούν να εμπορεύονται και σε ποιες μπορούν να εξάγουν τα εθνικά τους προϊόντα.
Το εκτελεστικό διάταγμα του Προέδρου των ΗΠΑ συνιστά, συνεπώς, κατάφωρη παραβίαση του Διεθνούς Δικαίου και επιπλέον στρέφεται κατά της Διακήρυξης της Λατινικής Αμερικής και της Καραϊβικής ως Ζώνης Ειρήνης. Επιβεβαιώνει ότι είναι η κυβέρνηση αυτής της χώρας που απειλεί την ασφάλεια, τη σταθερότητα και την ειρήνη της περιοχής και του κόσμου.
Η κυβέρνηση των ΗΠΑ φτάνει σε αυτό το σημείο αφού απέτυχε, επί 67 χρόνια, να υποτάξει και να καταστρέψει μια γνήσια και νόμιμη πολιτική και επαναστατική διαδικασία, πλήρους κυριαρχίας, κοινωνικής δικαιοσύνης και προώθησης της ειρήνης και της αλληλεγγύης με τον υπόλοιπο κόσμο.
Είναι ευρέως γνωστή και αποδεδειγμένη η ιστορική διάθεση της Κούβας να διατηρήσει με την κυβέρνηση των Ηνωμένων Πολιτειών έναν σοβαρό και υπεύθυνο διάλογο, βασισμένο στο Διεθνές Δίκαιο, στην κυρίαρχη ισότητα, στον αμοιβαίο σεβασμό, στο αμοιβαίο όφελος, χωρίς παρέμβαση στις εσωτερικές υποθέσεις και με απόλυτο σεβασμό στην ανεξαρτησία και την κυριαρχία των κρατών.
Όπως είναι γνωστό σε όλο τον κόσμο, συμπεριλαμβανομένης και της ίδιας της κυβέρνησης των ΗΠΑ, η Κούβα δεν αποτελεί καμία απειλή για τις Ηνωμένες Πολιτείες, τα εθνικά τους συμφέροντα ή την ευημερία των πολιτών αυτής της χώρας, οι οποίοι, άλλωστε, πάντοτε αντιμετωπίζονται με σεβασμό και φιλοξενία όταν η κυβέρνησή τους, τούς επιτρέπει να επισκεφθούν το νησί. Η Κούβα δεν απειλεί ούτε επιτίθεται σε καμία χώρα. Δεν αποτελεί αντικείμενο κυρώσεων από τη διεθνή κοινότητα. Είναι μια χώρα ειρηνική, αλληλέγγυα και συνεργατική, πρόθυμη να βοηθήσει και να συμβάλει μαζί με άλλα κράτη.
Είναι επίσης η χώρα ενός λαού μαχητικού και αγωνιστικού. Ο ιμπεριαλισμός σφάλλει όταν πιστεύει ότι με την οικονομική πίεση και την επιδίωξη πρόκλησης δεινών σε εκατομμύρια ανθρώπους θα καμφθεί η αποφασιστικότητά τους να υπερασπιστούν την εθνική κυριαρχία και να αποτρέψουν την Κούβα από το να πέσει, για άλλη μια φορά, υπό την κυριαρχία των ΗΠΑ.
Η διεθνής κοινότητα έχει μπροστά της την αναπόφευκτη πρόκληση να αποφασίσει εάν ένα έγκλημα τέτοιας φύσης θα αποτελέσει το σημάδι όσων πρόκειται να ακολουθήσουν ή εάν θα επικρατήσουν η σύνεση, η αλληλεγγύη και η απόρριψη της επιθετικότητας, της ατιμωρησίας και της κατάχρησης εξουσίας.
Θα αντιμετωπίσουμε τη νέα αυτή επίθεση με αποφασιστικότητα, ψυχραιμία και τη βεβαιότητα ότι το δίκιο βρίσκεται απολύτως με το μέρος μας.
Η απόφαση είναι μία: Πατρίδα ή Θάνατος, θα νικήσουμε!
Αβάνα, 30 Ιανουαρίου 2026
