José Manzaneda, συντονιστής του Cubainformación. Κείμενο και ελληνικοί υπότιτλοι: La Red Solid@ria Griega - Δίκτυο Bloggers.
Μια πρόσφατη έκθεση του Κέντρου Οικονομικής και Πολιτικής Έρευνας, με έδρα την Ουάσινγκτον, υποστηρίζει ότι οι κυρώσεις των ΗΠΑ, μεταξύ 2019 και 2024, προκάλεσαν στην Κούβα αύξηση της παιδικής θνησιμότητας κατά 148 % και τον θάνατο τουλάχιστον 1.800 νεογέννητων (1).
Δείχνει πώς οι κυρώσεις μείωσαν κατά 59% τα έσοδα από τον τουρισμό στο νησί, κατά 23% τα έσοδα από τις ιατρικές υπηρεσίες και κατά 42% τα έσοδα από τα εμβάσματα. Αριθμοί που αντικατοπτρίζουν την καταστροφή της οικονομίας μιας χώρας που έχει ήδη φτωχοποιηθεί από δεκαετίες βορειοαμερικανικού αποκλεισμού και οι οποίοι, ωστόσο, δεν περιλαμβάνουν τον αντίκτυπο του τρέχοντος πετρελαϊκού αποκλεισμού και της φυγής εταιρειών επενδύσεων (2). Ας θυμηθούμε ότι ο Ντόναλντ Τραμπ έχει δώσει προθεσμία ενός μήνα σε όλες τις ξένες εταιρείες να εγκαταλείψουν το νησί, υπό την απειλή κατάσχεσης των περιουσιακών τους στοιχείων στις ΗΠΑ (3).
Τα νοσοκομεία και τα φαρμακεία της Κούβας διαθέτουν σήμερα μόλις το ένα τρίτο των φαρμάκων (4). 96.000 άτομα δεν μπορούν να υποβληθούν σε χειρουργική επέμβαση λόγω έλλειψης αναλωσίμων. Δεν υπάρχουν σχεδόν καθόλου διαθέσιμα ασθενοφόρα, λόγω έλλειψης καυσίμων. Για να αναφέρουμε μόνο μερικές από τις επιπτώσεις του οικονομικού πολέμου στον τομέα της δημόσιας υγείας.
Βρισκόμαστε μπροστά σε μια προαναγγελθείσα γενοκτονία, απέναντι στην οποία τα μεγάλα μέσα ενημέρωσης θα μπορούσαν να διαδραματίσουν σημαντικό ρόλο συγκράτησης. Δημοσιεύοντας, για παράδειγμα, τα στοιχεία της προαναφερθείσας έκθεσης και δίνοντας προβολή στις προειδοποιήσεις, από όλο τον κόσμο, για ένα ανθρώπινο δράμα που έχει μια σαφή αιτία: την πολιτική των ΗΠΑ.
Όχι όμως. Τα μέσα ενημέρωσης που δημοσιεύουν καθημερινά άρθρα για την Κούβα όχι μόνο δεν έχουν αναφερθεί καθόλου στην εν λόγω έκθεση, αλλά επιπλέον επιμένουν να αποδίδουν την ευθύνη για το έγκλημα του αποκλεισμού στην κουβανική κυβέρνηση: η ισπανική εφημερίδα «El Mundo» ισχυριζόταν ότι η Κούβα «διαβρώνεται από μια αδηφάγα πολυσυστημική κρίση που προκλήθηκε από την αποτυχία της επανάστασης: επιβράδυνση της οικονομίας (…), συνεχείς διακοπές ρεύματος (…) Όλα αυτά είναι αποτελ΄σματα του καστρισμού» (5). Διότι «η σκλήρυνση των κυρώσεων» εκ μέρους του Τραμπ και του Ρούμπιο, είναι μακριά από το να προκαλεί διακοπές ρεύματος και έλλειψη φαρμάκων, δεν είναι παρά μέτρα «εναντίον των ηγετών του καστρισμού» (6).
Και σε ποιους δίνουν φωνή αυτά τα ΜΜΕ; Σε όσους ζητούν το τέλος αυτής της γενοκτονικής πολιτικής (7); Στους συντάκτες της προαναφερθείσας έκθεσης; Στους τρεις εισηγητές των Ηνωμένων Εθνών που μόλις κατήγγειλαν τις σοβαρές συνέπειες του πετρελαϊκού αποκλεισμού για τα ανθρώπινα δικαιώματα ολόκληρου του κουβανικού λαού (8); Όχι! Οι συνεντεύξεις λαμβάνονται από τρομοκράτες όπως ο Χοσέ Ντανιέλ Φερρέρ, ο οποίος παρουσιάζεται ως «ένας από τους σημαντικότερους Κουβανούς αντιφρονούντες» (9) και ζητά κυρώσεις, πλήρη αποκλεισμό και στρατιωτική επέμβαση στην Κούβα με πυραύλους Toμαχοκ (10). Και σε κάθε είδους μισθοφόρους και συνεργάτες της κυβέρνησης του Ντόναλντ Τραμπ, μεταμφιεσμένους, βέβαια, σε αθώους «διωκόμενους αντιφρονούντες» (11) (12) (13).
Μέσα ενημέρωσης όπως η εφημερίδα El País αποσιωπούν τις δημοσκοπήσεις που δείχνουν ότι το 64 % του πληθυσμού των ΗΠΑ αντιτίθεται σε μια επέμβαση στην Κούβα (14). Δημοσιεύουν όμως εκτενή ρεπορτάζ για όσους, από τη Φλόριντα, υποστηρίζουν τους βομβαρδισμούς του νησιού, οι οποίοι, σύμφωνα με την εφημερίδα The Miami Herald, θα είχαν την υποστήριξη του 79 % της κουβανικής κοινότητας σε εκείνη την πολιτεία (15).
Παραδόξως, ενώ η απειλή στρατιωτικής επίθεσης γίνεται κάθε μέρα μεγαλύτερη, αυτά τα μέσα ενημέρωσης, αντί να δώσουν φωνή σε όσους καταγγέλλουν, από την Κούβα και από όλο τον κόσμο, την επαίσχυντη και εγκληματική παρέμβαση στην κυριαρχία μιας χώρας, αφιερώνονται στο να κατηγορούν την κυβέρνηση που δέχεται την επίθεση, επειδή «ζητά από τον λαό να θυσιαστεί» (El País) (16) ή επειδή «τον χρησιμοποιεί ως ανθρώπινη ασπίδα» (El Mundo) (17).
Πρόκειται για το αφήγημα της παράδοσης, το οποίο εκπληρώνει τον ρόλο που έχει ανατεθεί σε αυτά τα μέσα ενημέρωσης, τους απαραίτητους συνεργάτες του Λευκού Οίκου. Είτε παράδοση λόγω πείνας είτε παράδοση λόγω φόβου.
Ένας από τους συντάκτες της προαναφερθείσας έκθεσης αναρωτιόταν: «Πόσα ακόμη μωρά θα πρέπει να πεθάνουν πριν τερματιστεί η τρέχουσα οικονομική πολιορκία κατά της Κούβας;» (18).
Γιατί δεν απαντούν σε αυτή την ερώτηση ο Χοακίν Μάνσο, διευθυντής της εφημερίδας El Mundo, ο Ντανιέλ Λοζάνο, ο αρθρογράφος της για την Κούβα (19), ο Χαν Μαρτίνεζ, διευθυντής της εφημερίδας El País, ή η αρθρογράφος της Κάρλα Γκλόρια Κολόμε (20), ειδική σε θέματα Κούβας, η οποία, παρεμπιπτόντως, όσο ζούσε στο νησί, πληρωνόταν από την κυβέρνηση των ΗΠΑ (21); Ξεδιάντροποι.
1. https://cepr.net/publications/us-sanctions-and-the-sharp-rise-in-infant-mortality-in-cuba/
2. https://www.telesurtv.net/cuba-diaz-canel-sanciones-mas-determinacion/
3. https://www.periodicocubano.com/trump-da-un-mes-a-empresas-extranjeras-para-que-salgan-de-cuba/
5. https://www.elmundo.es/internacional/2026/05/02/69f63ef8fc6c8378318b4589.html
6. https://www.elmundo.es/internacional/2026/05/02/69f5864ce4d4d8a3358b4588.html
8. https://referentemx.com/nota.php?id=17292
11. https://www.elmundo.es/internacional/2026/04/14/69de71cce85ecee6488b456f.html
12. https://www.elmundo.es/internacional/2026/05/08/69fdc31d21efa0ec5c8b4585.html
13. https://www.elmundo.es/internacional/2026/02/13/698e78eee9cf4af15d8b45b4.html
17. https://www.elmundo.es/internacional/2026/05/08/69fdc31d21efa0ec5c8b4585.html
19. https://www.elmundo.es/internacional/2026/02/21/6999e43d21efa085148b4574.html
Διαρκής εναλλακτική ενημέρωση Prensa Rebelde GR / La Red Solid@ria Griega / Todos Somos Venezuela GR / REDH GR
