Σάββατο, 31 Ιουλίου 2021

Αφήστε την Κούβα να ζήσει: Το κίνημα που εναντιώνεται στην εκστρατεία μέγιστης πίεσης του Μπάιντεν

Αναδημοσίευση από: guernica.eu
των Manolo De Los Santos και Vijay Prashad

Στις 22 Ιουλίου, ο Πρόεδρος των ΗΠΑ Τζο Μπάιντεν και η Αντιπρόεδρος του Κάμαλα Χάρις κυκλοφόρησαν ένα «ενημερωτικό δελτίο» για τα «μέτρα» των ΗΠΑ κατά της Κούβας. Η απελευθέρωση από τον Λευκό Οίκο ανέφερε ότι η Κούβα ήταν «πρώτη προτεραιότητα για την κυβέρνηση Μπάιντεν-Χάρις». Στις 9 Μαρτίου, η Υπουργός Τύπου του Μπάιντεν Τζεν Ψάκι δήλωσε, «Μια αλλαγή πολιτικής για την Κούβα δεν είναι επί του παρόντος μεταξύ των βασικών προτεραιοτήτων του Προέδρου Μπάιντεν». Στις 12 Ιουλίου, η δημοσιογράφος του NBC News Κέλι Ο’ντόνελ ρώτησε την Ψάκι αν ο Μπάιντεν είχε επαναξιολογήσει τις προτεραιότητές του σχετικά με την Κούβα μετά τις διαδηλώσεις στο νησί την προηγούμενη ημέρα. «Όσον αφορά το πού κατατάσσεται σε μια σειρά προτεραιότητας», απάντησε η Ψάκι, «δεν είμαι σε θέση να το πω αυτό, αλλά μπορώ να σας πω ότι θα ενδιαφερθούμε στενά.»

Από μη προτεραιότητα, σε στενό ενδιαφέρον και κορυφαία προτεραιότητα: Τα πράγματα έχουν αλλάξει γρήγορα από τις 9 Μαρτίου στις 22 Ιουλίου. Το πρωί της 11ης Ιουλίου, κάποιοι άνθρωποι στην Κούβα—κυρίως στην πόλη του San Antonio de los Baños—βγήκαν στους δρόμους για να εκφράσουν τη δυσαρέσκειά τους για τα κοινωνικά και οικονομικά προβλήματα που δημιουργήθηκαν από τον αποκλεισμό που επέβαλαν οι ΗΠΑ και την παγκόσμια πανδημία. Η αντίδραση σε αυτά τα γεγονότα στην Αβάνα και στην Ουάσιγκτον είναι διδακτική: Ο Πρόεδρος της Κούβας Μιγκέλ Ντίας-Κανέλ άκουσε τα νέα των διαδηλώσεων, μπήκε σε ένα αυτοκίνητο, και οδήγησε τα 40 μίλια μέχρι το San Antonio de los Baños, όπου συναντήθηκε με τον λαό· Από την Ουάσιγκτον, ο Μπάιντεν χρησιμοποίησε τη διαμαρτυρία για να ζητήσει την ανατροπή της κουβανικής κυβέρνησης. Μη κυβερνητικές οργανώσεις και ομάδες Κουβανών Αμερικανών, που χρηματοδοτούνται από την κυβέρνηση των ΗΠΑ, έσπευσαν να εκμεταλλευτούν τη φρενίτιδα, που προκλήθηκε από την πιθανότητα αλλαγής του καθεστώτος στην Κούβα.

Το βράδυ της 11ης Ιουλίου, δεκάδες χιλιάδες Κουβανοί συγκεντρώθηκαν σε όλη την Κούβα για να υπερασπιστούν την επαναστατική τους διαδικασία. Από εκείνη την Κυριακή το βράδυ, η Κούβα είναι ήρεμη.

Μέγιστη πίεση

Έντεκα μέρες μετά από αυτά τα γεγονότα, η κυβέρνηση Μπάιντεν ανακοίνωσε τα «μέτρα» της για το νησί. Υπάρχουν δύο είδη πίεσης από την κυβέρνηση των Ηνωμένων Πολιτειών: η σύσφιξη του αποκλεισμού και τα ψέματα.

Η κυβέρνηση Μπάιντεν εμβάθυνε τον αποκλεισμό των ΗΠΑ που υπάρχει από το 1960. Στοιχεία αυτής της εμβάθυνσης περιλαμβάνουν τη συνεχιζόμενη απαγόρευση της ελευθερίας των ανθρώπων στις Ηνωμένες Πολιτείες να πραγματοποιούν πληρωμές εμβασμάτων σε συγγενείς και φίλους στο νησί. Τον Οκτώβριο του 2020, οι Ηνωμένες Πολιτείες ανάγκασαν στο κλείσιμο 400 γραφείων της Δυτικής Ένωσης στην Κούβα. Με αυτήν την πράξη, οι Ηνωμένες Πολιτείες αρνήθηκαν στην Κούβα μεταξύ 2 και 3 δισεκατομμύρια δολάρια σε ετήσιες πληρωμές εμβασμάτων (η Κούβα δεν είναι μεταξύ των 10 κορυφαίων χωρών της Λατινικής Αμερικής που βασίζονται σε τέτοιο εισόδημα).

Το Δεκέμβριο του 1950, η κυβέρνηση των ΗΠΑ δημιούργησε την Υπηρεσία Ελέγχου Ξένων Περιουσιακών Στοιχείων (OFAC), η οποία διαχειρίζεται τα προγράμματα κυρώσεων. Οι κυρώσεις αποτελούν βασικό στοιχείο στην εκστρατεία «μέγιστης πίεσης» της κυβέρνησης των ΗΠΑ εναντίον των αντιπάλων της. Κουβανικές τράπεζες και επιχειρήσεις της Κούβας, καθώς και κυβερνητικοί αξιωματούχοι της Κούβας συμπληρώνουν τον κατάλογο της OFAC μαζί με επιχειρήσεις και αξιωματούχους από περίπου 30 άλλες χώρες. Στο «ενημερωτικό δελτίο», η κυβέρνηση των ΗΠΑ ανέφερε την προσθήκη «ενός Κουβανού ατόμου», δηλαδή του Υπουργού Άμυνας της Κούβας. Κατηγορείται ότι «διευκολύνει την καταστολή ειρηνικών, φιλοδημοκρατικών διαδηλώσεων στην Κούβα». Ο όρος «καταστολή» χρησιμοποιείται χαλαρά. Το 2020, αστυνομικοί στις Ηνωμένες Πολιτείες σκότωσαν 1.021 άτομα, σχεδόν τρία την ημέρα. Δεν υπάρχει κρατική βία σε τέτοια κλίμακα πουθενά στον κόσμο, πόσο μάλλον στην Κούβα.

Ποιος είναι ο Άλβαρο Λόπεζ Μιέρα;

Ο υπουργός Άμυνας της Κούβας είναι ο Άλβαρο Λόπεζ Μιέρα, ο οποίος ανέλαβε αυτό το αξίωμα τον Απρίλιο του 2021. Το 1957, σε ηλικία 14 ετών, ο Λόπεζ Μιέρα ανέβηκε στη Σιέρα Μαέστρα για να ενωθεί με τους επαναστάτες εναντίον της δικτατορίας του Φουλχένσιο Μπατίστα. Κινητοποιήθηκε από τους γονείς του, οι οποίοι ήταν αντάρτες στον Ισπανικό Εμφύλιο Πόλεμο, και οι οποίοι κατέφυγαν στο Σαντιάγο της Κούβας όταν η Ισπανική Δημοκρατία ηττήθηκε από τους φασίστες το 1939. Στον Λόπεζ Μιέρα επετράπη να συμμετάσχει στο Δεύτερο Μέτωπο υπό την ηγεσία του Ραούλ Κάστρο, αλλά μόνο στο τμήμα εκπαίδευσης. Πέρασε τα επόμενα δύο χρόνια διδάσκοντας αγρότες στη Σιέρα πώς να διαβάζουν και να γράφουν.

Στη συνέχεια, ο Λόπεζ Μιέρα εργάστηκε στον κουβανικό στρατό, εθελοντικά για να είναι μέρος της αντιαποικιακής επιχείρησης Carlota στην Αγκόλα το 1975 (από όπου επέστρεψε το 1987) και να είναι μέρος της άμυνας της Αιθιοπίας εναντίον της Σομαλίας στον πόλεμο του Ογκάντεν το 1977-78. τώρα έχει υποστεί τις κυρώσεις της αμερικανικής κυβέρνησης.

Διπλωματία των ψεμάτων

Το «ενημερωτικό δελτίο» επαναλαμβάνει ακατάπαυστα αρκετές κατηγορίες εναντίον της Κούβας που απλά δεν είναι αληθινές. Πρώτον, η κυβέρνηση των ΗΠΑ κατηγορεί την Κούβα για «εσκεμμένο αποκλεισμό της πρόσβασης στο Διαδίκτυο.» Αμέτρητα ρεπορτάζ αναπαράγουν αυτήν την κατηγορία, αλλά τα στοιχεία τους είναι ελάχιστα (για παράδειγμα, το Ανοικτό Παρατηρητήριο Παρεμβολών στο Δίκτυο διαπίστωσε ότι από τις 23 Ιουλίου, η κυβέρνηση της Κούβας είχε μπλοκάρει 86 ιστοσελίδες, πολλές από τις οποίες είναι ιστοσελίδες αλλαγής καθεστώτος που χρηματοδοτούνται από την κυβέρνηση των ΗΠΑ, ενώ οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν μπλοκάρει 2.661 ιστοσελίδες). Μάλιστα, πολλές αμερικανικές διαδικτυακές εταιρείες -όπως η Zoom- εμποδίζουν τους Κουβανούς να χρησιμοποιούν την τεχνολογία τους. Δεύτερον, η κυβέρνηση Μπάιντεν επαναλαμβάνει τη φαντασίωση μιας «ηχητικής επίθεσης» το 2017 κατά των αμερικανών διπλωματών στην Αβάνα.

Μετά τις εκδηλώσεις της 11ης Ιουλίου, η κυβέρνηση των ΗΠΑ κυκλοφόρησε μια μονοσέλιδη «Κοινή Δήλωση για την Κούβα» μεταξύ των μελών του Οργανισμού Αμερικανικών Κρατών (ΟΑS) για να τους κάνει να καταδικάσουν την Κούβα. Στις 21 Ιουλίου, ο υπουργός Εξωτερικών της Κούβας Μπρούνο Ροντρίγκες Παρίλα, ο οποίος δημοσίευσε το σχέδιο που διέρρευσε στο Twitter, επέκρινε έντονα τους «παρεμβατικούς ελιγμούς» των Ηνωμένων Πολιτειών «για να εντείνουν τον αποκλεισμό» εναντίον της Κούβας.

Στις 24 Ιουλίου, μετά το «ενημερωτικό δελτίο» και την «κοινή δήλωση» του Μπάιντεν, ο Πρόεδρος του Μεξικού Αντρές Μανουέλ Λόπες Ομπραδόρ, δήλωσε ότι ο οργανισμός ΟΑS που κυριαρχείται από την Ουάσιγκτον έπρεπε να αντικατασταθεί από έναν οργανισμό που δεν είναι «λακές κανενός». Τα σχόλια αυτά έγιναν για τα γενέθλια του Σιμόν Μπολίβαρ, γνωστού στη Λατινική Αμερική ως Ελευθερωτή. Από το λιμάνι του Βερακρούζ στο Μεξικό, δύο πλοία – Liberator και Papaloapan – άφησαν φορτωμένο φαγητό, φάρμακα και άλλα αγαθά για την Κούβα. Η Ρωσία έστειλε 88 μετρικούς τόνους προμηθειών με δύο αεροσκάφη.

Αφήστε την Κούβα να ζήσει

Στις 23 Ιουλίου, μια ολοσέλιδη δήλωση δημοσιεύτηκε στη σελίδα 5 των New York Times με τίτλο «Αφήστε την Κούβα να ζήσει». Η διαφήμιση, που καταβλήθηκε από το Φόρουμ των Λαών, υπογράφηκε από περισσότερα από 400 εξέχοντα άτομα, όπως η Σούζαν Σαράντον, η Έμμα Τόμσον, ο Νόαμ Τσόμσκι, ο Μαρκ Ράφαλο, η Τζέιν Φόντα και ο Ντάνι Γκλόβερ. Ήταν μια ανοιχτή επιστολή προς τον Μπάιντεν που του ζητούσε να τερματίσει τα «περιοριστικά μέτρα» του Τραμπ και «να ξεκινήσει τη διαδικασία τερματισμού του εμπάργκο».

Τα περισσότερα από τα 193 κράτη μέλη των Ηνωμένων Εθνών έκαναν δημόσιες δηλώσεις για να υπερασπιστούν την Κούβα ενάντια στην εκστρατεία «μέγιστης πίεσης». Σε μια δήλωση, τα 120 μέλη του Κινήματος των Αδέσμευτων (NAM) «καταδίκασαν έντονα τη διεθνή εκστρατεία που διοργανώθηκε… με σκοπό την αποσταθεροποίηση της Δημοκρατίας της Κούβας». Το NAM ζήτησε να σταματήσει ο αποκλεισμός των ΗΠΑ.

Ο Λευκός Οίκος δεν έχει μέχρι στιγμής απαντήσει ούτε στην ανοιχτή επιστολή ούτε στη δήλωση του NAM.


*Ο Manolo De Los Santos είναι ερευνητής και πολιτικός ακτιβιστής. Για 10 χρόνια, εργάστηκε στην οργάνωση προγραμμάτων αλληλεγγύης και εκπαίδευσης για να αμφισβητήσει το καθεστώς παράνομων κυρώσεων και αποκλεισμών των Ηνωμένων Πολιτειών. Με έδρα την Κούβα για πολλά χρόνια, ο Manolo έχει εργαστεί για τη δημιουργία διεθνών δικτύων κινημάτων και οργανισμών. Το 2018, έγινε ιδρυτής του Λαϊκού Φόρουμ στη Νέα Υόρκη, ενός εκκολαπτηρίου κινημάτων για κοινότητες της εργατικής τάξης για την οικοδόμηση ενότητας μεταξύ των ιστορικών γραμμών διαίρεσης στο εσωτερικό και στο εξωτερικό. Συνεργάζεται επίσης ως ερευνητής με την Tριηπειρωτική: Ινστιτούτο Κοινωνικής Έρευνας και είναι συνεργάτης του Globetrotter/People Dispatch.

Ο Vijay Prashad είναι ένας Ινδός ιστορικός, συντάκτης και δημοσιογράφος. Είναι συνεργάτης και επικεφαλής ανταποκριτής στο Globetrotter. Είναι ο αρχισυντάκτης της LeftWord Books και ο διευθυντής της Τριηπειρωτικής: Ινστιτούτο Κοινωνικών Ερευνών. Είναι ανώτερος μη κάτοικος συνεργάτης στο Chongyang Institute for Financial Studies, Renmin University of China. Έχει γράψει περισσότερα από 20 βιβλία, συμπεριλαμβανομένων των The Darker Nations και των The Poorer Nations. Το τελευταίο του βιβλίο είναι το Washington Bullets, με μια εισαγωγή του Evo Morales Ayma.