Σάββατο, 5 Ιουλίου 2014

Οι ΗΠΑ συνεργάστηκαν με το καθεστώς του Πινοτσέτ στη δολοφονία αμερικανών πολιτών

Πηγή: Cubadebate

Οι μυστικές υπηρεσίες των Ηνωμένων Πολιτειών βοήθησαν, παρέχοντας πληροφορίες,  τους χιλιανούς πραξικοπηματίες να δολοφονήσουν το 1973 τους αμερικανούς πολίτες  Charles Horman και Frank Teruggi. Τα εγκλήματα αυτά εξιστορεί η γνωστή ταινία "Ο αγνοούμενος" (Missing) του Κώστα Γαβρά.

Πιο συγκεκριμένα, σύμφωνα με την έρευνα του χιλιανού δικαστή Χόρχε Σεπέδα την οποία αποκάλυψε το πρακτορείο Associated Press, οι υπηρεσίες στρατιωτικής αντικατασκοπείας των ΗΠΑ έπαιξαν θεμελιώδη ρόλο στις δολοφονίες των Χόρμαν και Τερούγκι το 1973, καθώς παρείχαν στους χιλιανούς στρατιωτικούς τις πληροφορίες που οδήγησαν στη δολοφονία των δύο αμερικανών πολιτών.
Η έρευνα του Σεπέδα επικαλείται μαρτυρίες αμερικανών μαρτύρων που υποστηρίζουν ότι τόσο ο Χόρμαν, δημοσιογράφος και σκηνοθέτης, όσο και ο Τερούγκι, φοιτητής, ζήτησαν βοήθεια για να βγουν από τη Χίλη από το προξενείο και την πρεσβεία των ΗΠΑ στο Σαντιάγκο, κάτι το οποίο τους αρνήθηκαν. Η έρευνα έχει ολοκληρωθεί και αυτό τον καιρό κοινοποιείται στους δικηγόρους των εμπλεκόμενων μερών, πριν δημοσιοποιηθεί επίσημα.

Ο μεν Χόρμαν, 31 ετών, συνελήφθη έξι ημέρες μετά το στρατιωτικό πραξικόπημα της 11ης Σεπτέμβρη 1973 και μεταφέρθηκε μέχρι το Υπουργείο Άμυνας, όπου ανακρίθηκε από προσωπικό της χιλιανής αντικατασκοπείας. Την επόμενη μέρα το πτώμα του βρέθηκε διάτρητο από σφαίρες και θάφτηκε ως μη αναγνωρισμένο σε κοιμητήριο του Σαντιάγο. Ο δε Τερούγκι, 24 ετών, πιάστηκε λίγες μέρες μετά τον Χόρμαν και οδηγήθηκε στο στρατόπεδο κράτησης του Εθνικού Σταδίου. Δολοφονήθηκε στις 22 του ίδιου μήνα.

Ο Χόρμαν γύριζε ένα ντοκυμανταίρ με θέμα τη δολοφονία ενός αρχηγού του στρατού με σκοπό να εμποδιστεί η άνοδος στην εξουσία του Σαλβαδόρ Αλιέντε το 1970 [αναφέρεται προφανώς στον René Schneider]. Ο Τερούγκι το 1972 είχε ήδη χαρακτηριστεί από τους στρατιωτικούς της χώρας του ως ανατρεπτικό στοιχείο και στη Χιλή έγραφε σε έντυπο των ΗΠΑ αριστερής κατεύθυνσης.

Αφού ανέφερε μια σειρά αποχαρακτηρισμένων εγγράφων, ο Σεπέδα έδειξε πως ο πλοίαρχος του αμερικανικού ναυτικού Ray Davis συμμετείχε στη δολοφονία των Χόρμαν και Τερούγκι, ενημερώνοντας τις χιλιανές αρχές για υποτιθέμενες τρομοκρατικές ενέργειες των δύο νέων. Ο Ντέιβις πέθανε το 2013 σε οίκο ευγηρίας του Σαντιάγο της Χιλής. Ο χιλιανός δικαστής καταδεικνύει ως δράστη και των δύο δολοφονιών των αποστρατευμένο συνταγματάρχη Πέδρο Εσπινόσα και ως συνεργό στη δολοφονία του Χόρμαν τον μυστικό πράκτορα Ραφαέλ Γκονσάλες Μπερντούγο.

Η Τζόις Χόρμαν, χήρα του δημοσιογράφου, με μήνυμά της στο ΑΡ, δήλωσε ότι "πάνω από 40 χρόνια μετά τη δολοφονία του συζύγου μου και σχεδόν 14 αφού ξεκίνησε η νομική διαδικασία στη Χιλή, χαίρομαι που οι υποθέσεις των Τσαρλς Χορμαν και Φρανκ Τερούγκι φτάνουν στα χιλιανά δικαστήρια". Πρόσθεσε ακόμα ότι το έγγραφο του Σεπέδα "εμπλέκει και ενοχοποιεί προσωπικό των μυστικών υπηρεσιών των ΗΠΑ, έχοντας παίξει ένα σκοτεινό ρόλο στη δολοφονία του συζύγου μου".

Ο αμερικανός ερευνής Peter Cornbluh, διευθυντής του προγράμματος καταγραφής αρχείων για τη Χιλή και την Κούβα του National Security Archive του πανεπιστημίου George Washngton και συγγραφέας, μεταξύ άλλων, του βιβλίου "Πινοτσέτ: Τα μυστικά αρχεία", δήλωσε στο ΑΡ:  "Βρισκόμαστε ένα βήμα πιο κοντά σε μια απόφαση δικαστηρίου, καθώς και σε μια ιστορική απόφαση σχετικά με το ρόλο της κυβέρνησης των Ηνωμένων Πολιτειών και των ενόπλων δυνάμεων της Χιλής σε αυτές τις φρικιαλεότητες".

Η υπόθεση των Χόρμαν και Τερούγκι αποτελεί και την υπόθεση της ταινίας "Ο αγνοούμενος" του διεθνούς φήμης Έλληνα κινηματογραφιστή Κώστα Γαβρά. Ένας συντηρητικών πεποιθήσεων αμερικανός επιχειρηματίας (Τζακ Λέμον), καταφθάνει στη Χιλή λίγο μετά το πραξικόπημα προσπαθώντας να βρει, μαζί με τη νύφη του (Σίσυ Σπέισεκ),  τον αγνοούμενο γιο του (Τζον Σι). Η ταινία κέρδισε το Όσκαρ καλύτερου διασκευασμένου σεναρίου για το 1982 και υποψηφιότητες καλύτερων ρόλων για το Λέμον και τη Σπέισεκ, ενώ είχε έναν ακόμα έλληνα συντελεστή, το Βαγγέλη Παπαθανασίου στη μουσική. Το φιλμ απαγορεύτηκε από τη Χιλή, παρόλο που δεν γίνεται άμεση αναφορά στη χώρα ή τον Πινοτσέτ.