50 αλήθειες για τον Ούγκο Τσάβες και την Μπολιβαριανή Επανάσταση

Πηγή:  Cubadebate

Λίγες μέρες μετά το θάνατο του Ούγκο Τσάβες και ενώ στο μεταξύ οι εκλογές για την ανάδειξη του διαδόχου του στην προεδρία της χώρας ορίστηκαν για τις 14 Απριλίου, ο γνωστός ειδικός σε θέματα Κούβας και Λατινικής Αμερικής, Σαλίμ Λαμρανί, συνοψίζει σε 50 σημεία τα κυριότερα επιτεύγματα της Μπολιβαριανής Επανάστασης και του εμπνευστή της προσωπικά. Μια πολύ σπουδαία κληρονομία για το λαό της Βενεζουέλας, που οικοδομήθηκε μέσα σε 14 μόνο χρόνια διακυβέρνησης, και με στόχο αυτές οι αλλαγές να είναι μη αναστρέψιμες. Όπως είπε και ο Γκράμσι, "Τώρα θα υπάρχει ένα νέο ιστορικό μπλοκ που θα κρατήσει πολύ περισσότερο από τον ζωτικό ορίζοντα του ιδρυτή του κινήματος".

Του Salim Lamrani [1]

Ο πρόεδρος Ούγκο Τσάβες πέθανε  στις 5 Μάρτη 2013 σε ηλικία 58 ετών από καρκίνο, έχοντας σημαδεψει για πάντα την ιστορία της Βενεζουέλας και της Λατινικής Αμερικής.

Κουβανική Επανάσταση: Παλιές αντιφάσεις και νέες προκλήσεις

Πριν λίγες μέρες  συμπληρώθηκαν  160  χρόνια  από  τη  γέννηση  του  Χοσέ Μαρτί, του  ποιητή,  πολιτικού  και  διανοούμενου με τη μεγαλύτερη  επιρροή μέχρι σήμερα στην Κούβα, τον άνθρωπο που επικαλούνται  περισσότερο ο Φιντέλ Κάστρο  και άλλοι κομμουνιστές επαναστάτες, περισσότερο ακόμα και από τον Μαρξ ή τον Λένιν.

160 χρόνια από τη γέννηση του «Αποστόλου», και 54 χρόνια Κουβανικής Επανάστασης. Μιας επανάστασης που σε δύσκολα χρόνια δημιούργησε το πρώτο Ελεύθερο Έδαφος της Αμερικής και αποτελεί μέχρι και σήμερα φάρο ελπίδας και πηγή έμπνευσης για τους εξεγερμένους όλης της γης, ιδιαίτερα στις χώρες του λεγόμενου Τρίτου Κόσμου.

Ωστόσο, μετά από μισόν και πλέον αιώνα εμπειρίας του «κουβανικού μοντέλου», ο δρόμος προς τον σοσιαλισμό συνεχίζει μεν, όχι δίχως εμπόδια δε, (προ)καλούμενος να ξεπεράσει τα όποια προβλήματα και να απαντήσει στις νέες προκλήσεις. Το εξωτερικό περιβάλλον είναι καλύτερο απ’ ότι 15 ή 20 χρόνια πριν. Η «Ειδική Περίοδος σε Καιρό Ειρήνης» που σημάδεψε τη στείρα δεκαετία του ’90 ξεπεράστηκε, με πολλές θυσίες και αρκετούς συμβιβασμούς. Παρ’ όλο που συνεχίζεται το απαράδεκτο και αδικαιολόγητο «εμπάργκο» (*) από τις ΗΠΑ, η Κούβα κατάφερε να αντικαταστάσει την πολιτική συμμαχία και την οικονομική συνεργασία με το τότε ανατολικό μπλοκ, προσεταιριζόμενη τις αδελφές χώρες της Λατινικής Αμερικής, κατά κύριο λόγο, αλλά και νέες αναδυόμενες δυνάμεις μέσα στον πολυπολικό κόσμο που προέκυψε μετά τις ανεκπλήρωτες προφητείες περί "τέλους της ιστορίας".