Έκθεση του ΟΗΕ επιβεβαιώνει την Κολομβία ως τον πρώτο παραγωγό κοκαΐνης στον κόσμο

 Πηγή: Telesurtv.net

Το Γραφείο των Ηνωμένων Εθνών για τα Ναρκωτικά και το Έγκλημα (Unodc) στην Κολομβία κατέταξε για άλλη μια φορά τη χώρα αυτή ως τον πρώτο παραγωγό κοκαΐνης στον κόσμο, σύμφωνα με την έκθεση του 2020 που δημοσιεύτηκε από τον οργανισμό.

Το έγγραφο αναφέρει ότι οι παραμεθόριες περιοχές της Κολομβίας με τη Βενεζουέλα συγκεντρώνουν τον μεγαλύτερο όγκο ναρκοφυτειών, με το διαμέρισμα Βόρειο Σανταντέρ (βορειοανατολικά) να έχει τη μεγαλύτερη έκταση με 40.084 εκτάρια, παρά τη μείωση των καλλιεργειών κατά 4 %.

Συνεργασία Κούβας και ΗΠΑ για την αντιμετώπιση του εμπορίου ναρκωτικών

Πηγή: Cubadebate.cu

Στις 19 Γενάρη έλαβε χώρα στην Ουάσινγκτον η τέταρτη τεχνική συνάντηση για αντιμετώπιση της παράνομης διακίνησης ναρκωτικών ανάμεσα στις αρχές της Κούβας και των Ηνωμένων Πολιτειών.

Η συνάντηση εντάσσεται στα πλαίσια του διαλόγου για την εφαρμογή και τήρηση του νόμου, που καθιερώθηκε ανάμεσα στις δύο χώρες το Νοέμβρη του 2015. 

Γιατί στην Κούβα δεν υπάρχουν ναρκωτικά;

Πηγή: Cubadebate.cu

του L. Alberto Rodríguez

Τα ναρκωτικά είναι ένα αποκλειστικό φαινόμενο του πολιτικού και οικονομικού συστήματος μιας χώρας. Όποιος λέει ότι μπορεί να αντιμετωπίσει το εμπόριο ναρκωτικών και το τρομερό του περιβάλλον, χωρίς να εξετάσει τον τρόπο με τον οποίο δημιουργείται χρήμα και οργανώνεται η κοινωνία μιας χώρας, ψεύδεται.

Στο Μεξικό, για παράδειγμα, η βία των ναρκωτικών ξέσπασε τη δεκαετία του 1980 όταν το κράτος εγκατέλειψε τις λειτουργίες της κοινωνικής προστασίας. Από τότε, σταδιακά έχει αφήσει στα χέρια ιδιωτικών οντοτήτων τις υπηρεσίες υγείας, στέγασης, εκπαίδευσης, πολιτισμού, ασφάλειας κλπ, καθώς και όλες τις στρατηγικές βιομηχανίες όπως τις ενεργειακές, τα ορυχεία ή τις τηλεπικοινωνίες. Η προοπτική άλλαξε και αυτό που πριν ήταν δικαιώματα, έγινε επιχείρηση.

Η σύλληψη του Z-40 και οι νέες προκλήσεις

Miguel Ángel Morales Treviño (Z-40)

Πηγή: La Jornada (editorial)

Η σύλληψη του Μιγέλ Άνχελ Μοράλες, του διαβόητου «Ζ-40», που έλαβε χώρα την προηγούμενη Κυριακή μετά από επιχείρηση των αρχών της πολιτείας Ταμαουλίπας (ΒA Μεξικό), αποτελεί αναμφίβολα ένα σημαντικό πλήγμα στο καρτέλ των Ζέτας, και κατ’ επέκταση στο οργανωμένο έγκλημα γύρω από το εμπόριο ναρκωτικών. Παρόλη τη σημασία του, το γεγονός αυτό πρέπει να αξιολογηθεί κάτω από ρεαλιστική και ξένη από θριαμβολογικές θέσεις προοπτική, πάνω απ’ όλα έτσι όπως θέτει στη σημερινή κυβέρνηση μπροστά σε μια μείζονα και άμεση πρόκληση: να αποφύγει την ανατροφοδότηση της βίας, όπως έχει συμβεί σε άλλα τέτοια επεισόδια.

Σαν αποτέλεσμα, η πρόσφατη εμπειρία δείχνει ότι η σύλληψη ή εξουδετέρωση φερόμενων ως αρχηγών του ναρκοεμπορίου, αν και επηρεάζει τη λειτουργία των εγκληματικών οργανώσεων, καταλήγει να επιφέρει αργά ή γρήγορα τον πολλαπλασιασμό της βίας – ως αποτέλεσμα του ανταγωνισμού διαδοχής στην ιεραρχία των καρτέλ –, στην ενίσχυση των αντίπαλων εγκληματικών συμμοριών και στη δημιουργία νέων εγκληματικών οργανώσεων, οι οποίες γενικά λειτουργούν με πιο άναρχο και αιμοσταγή τρόπο.

27.000 εξαφανισμένοι στο Μεξικό μέσα στην τελευταία εξαετία

Πηγές: Cubadebate / Sexenio

Στους 27.000 εκτιμούνται οι εξαφανισμένοι που προκάλεσε το κύμα βίας που μαστίζει το Μεξικό την τελευτεία εξαετία, σύμφωνα με στοιχεία της μη κυβερνητικής οργάνωσης Human Rights Watch (HRW). Η παραπάνω εκτίμηση αποτελεί διόρθωση της προηγούμενης (25.000) που είχε δοθεί από κρατικό φορέα και είχε δημοσιευτεί στην Washington Post τον προηγούμενο Νοέμβριο. Μέσα σε αυτές τις εξαφανίσεις, περιλαμβάνονται 249 τουλάχιστον περιπτώσεις που αποδίδονται στις κρατικές δυνάμεις ασφαλείας.

Το νούμερο των 27.000 εξαφανίσεων προσώπων είναι τεράστιο σε καιρό ειρήνης, ακόμα και για μια χώρα 120 εκατομμυρίων όπως το Μεξικό. Συγκριτικά, υπερβαίνουν κατά πολύ τις 1.500 εξαφανίσεις κατά τη διάρκεια των επιχειρήσεων εναντίον των ομάδων της αριστεράς κατά τις δεκαετίες του ‘60 και του ’70, τις 3.000 στη Χιλή του Πινοτσέτ, ενώ είναι ίδιας τάξης μεγέθους με τις 30.000 κατά την τελευταία επταετή δικτατορία στην Αργεντινή.