Μεγάλη νίκη πέτυχε την Κυριακή ο Ραφαέλ Κορέα στο Εκουαδόρ,
με μια πλειοψηφία που αγγίζει το 57% και θα τη ζήλευαν ηγέτες όπως ο Ομπάμα, ο
Ολάντ και ο Ραχόι, που κυβερνούν με πολύ μικρότερα ποσοστά. Ο Αργεντινός
πολιτικός αναλυτής Ατίλιο Μπορόν (1) συνοψίζει τα συμπεράσματα αυτής της εξέλιξης σε τέσσερα μαθήματα, χρήσιμα τόσο για την αριστερά όσο και για τους αντιπάλους της.
Πρώτον μάθημα, και πιο προφανές. Η επανεκλογή του
Κορέα δεν μεταφράζεται απλώς σε επικύρωση της λαϊκής εντολής, αλλά και πράσινο
φως για να συνεχίσει τη μεταρρυθμιστική διαδικασία του πιο γρήγορα και πιο
βαθιά. Ο επανεκλεγείς πρόεδρος γνωρίζει ότι τα επόμενα 4 χρόνια θα είναι
κρίσιμα για να γίνουν οι αλλαγές μη αναστρέψιμες, και αφού συμπληρωθούν 10
χρόνια διακυβέρνησης (από το 2007 που είναι στην εξουσία) να μπορεί να
παραδώσει ένα Εκουαδόρ καλύτερο, πιο δίκαιο και πιο βιώσιμο (2). Ένα Εκουαδόρ
όπου η διαφορετικότητα δε θα είναι παράγοντας ανισότητας, και κυρίαρχη πολιτική
φιλοσοφία θα είναι ο –πρώιμος– σοσιαλισμός των αρχαίων Κέτσουα, το περίφημο sumak
kawsay, ή buen vivir στα ισπανικά («Ευ ζην»). Ασφαλώς η δεξιά αντίδραση είναι
προετοιμασμένη γι’ αυτό το ενδεχόμενο και τα επόμενα χρόνια θα εντείνει τις
προσπάθειες για να αποτρέψει την ολοκλήρωση της λεγόμενης Επανάστασης Πολιτών
(Revolución Ciudadana).