Αν ο Απελευθερωτής Σιμόν Μπολίβαρ έφτασε να νιώσει, μέσα στη μοναξιά της αναχώρησής του, ότι «όργωσε τη θάλασσα», ο Τσάβες ήρθε να αποδείξει πως τα κύματα της ιστορίας μπορούν πράγματι να μετατραπούν σε σοδειά. Δεν όργωσε τη θάλασσα· έσπειρε στη ζωντανή μνήμη των λαών, στη βαθιά συνείδηση των ξυπόλυτων, εκεί όπου οι ρίζες είναι αόρατες, αλλά άφθαρτες.
Σήμερα, που ο γεωπολιτικός χάρτης τρίζει κάτω από το βάρος νέων επιθέσεων και η κυριαρχία της Λατινικής Αμερικής εξακολουθεί να πολιορκείται, η ανάμνηση της γέννησής του δεν αποτελεί μια άσκηση νοσταλγίας. Είναι μια έκκληση προς το παρόν.
Ο Τσάβες δεν μας άφησε ένα πέτρινο μνημείο για να το θαυμάζουμε· μας άφησε μια φωτιά αναμμένη, για να μη παγώσουμε στην ερημιά της ιστορίας.
Μας δίδαξε ότι η πολιτική χωρίς ποίηση είναι απλή γραφειοκρατία και ότι η ποίηση χωρίς δέσμευση είναι απλώς διακόσμηση. Γι’ αυτό και η παρακαταθήκη του δεν διαβάζεται στα βιβλία του παρελθόντος, αλλά στην καθημερινή αντίσταση, στη δύναμη των λαών που δεν παραδίδονται και στο επίμονο βάδισμα όσων εξακολουθούν να πιστεύουν ότι ένας δίκαιος κόσμος είναι η μοναδική δυνατή πατρίδα.
Ο Τσάβες δεν είναι μια ανάμνηση· είναι η απόδειξη ότι η θάλασσα μετατράπηκε σε στέρεη γη για την επανάσταση.
Ο Τσάβες ζει – ο αγώνας συνεχίζεται!
Διαρκής εναλλακτική ενημέρωση Prensa Rebelde GR / La Red Solid@ria Griega / Todos Somos Venezuela GR / REDH GR