Prensa Rebelde GR: Cubainformación: Γαλλία και Κούβα: Πού βρίσκεται η καταστολή ; ~ (video 103 / ελληνικοί υπότιτλοι)

Πηγή: www.cubainformacion.tv Χοσέ Μανσανέδα, συντονιστής του Cubainformación, Ελληνικό κείμενο και υπότιτλοι: La Red Solid@ria Griega - Δίκτυο Bloggers

Cubainformación.tv - sub.GR - YouTube

Κατά τη διάρκεια των φοιτητικών κινητοποιήσεων στη Γαλλία, συνελήφθησαν περίπου 7.000 άνθρωποι, το 85% των οποίων ήταν ανήλικοι (1). Ο πρόεδρος Εμανουέλ Μακρόν ανακοίνωσε «μια μαζική δικαστική επιχείρηση» (2), ώστε «όσοι επιχείρησαν να ανατρέψουν τη Δημοκρατία —όπως δηλώνει— να λογοδοτήσουν γι’ αυτό» (3).

Δεν θα διαβάσετε στον μονοπωλιακό τύπο τις λέξεις «καταστολή» ή «πολιτικοί κρατούμενοι». Ας πάμε, όμως, στην Κούβα, στις βίαιες διαδηλώσεις της 11ης Ιουλίου 2021. Ο ίδιος Τύπος εξακολουθεί μέχρι σήμερα να μιλά για «καταστολή» (4), ενώ η αστυνομική δράση στην Κούβα ήταν ελάχιστη, σχεδόν γελοία αν τη συγκρίνουμε με τη σημερινή αστυνομική βαρβαρότητα στη Γαλλία. Εξακολουθεί επίσης να κάνει λόγο για «πολιτικούς κρατουμένους» (5), αναφερόμενος σε ανθρώπους που επιδίωκαν και τότε να «ανατρέψουν» τη συνταγματική τάξη της χώρας τους, η οποία είχε εγκριθεί με δημοψήφισμα στο νησί μόλις δύο χρόνια νωρίτερα (6).

Δύο μέτρα και δύο σταθμά… σύμφωνα με το εγχειρίδιο.

Ισραήλ: Ένα κράτος που διαπράττει γενοκτονία και προστατεύεται από τα μέσα ενημέρωσης

Το Ισραήλ είναι το μοναδικό κράτος στον κόσμο που μπορεί μέσα σε έναν χρόνο να βομβαρδίζει εννέα χώρες και να εισβάλλει σε τρεις· να σκοτώνει 100.000 ανθρώπους μέσα σε 1.000 ημέρες· να εκτοπίζει σχεδόν 6 εκατομμύρια ανθρώπους· και να παραβιάζει όλες τις διεθνείς συμβάσεις για το διεθνές δίκαιο και τα ανθρώπινα δικαιώματα (7).

Και το κάνει επειδή απολαμβάνει τη συνενοχή και την προστασία των κυβερνήσεων των ΗΠΑ, της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του Ηνωμένου Βασιλείου, όπου η υποστήριξη στην παλαιστινιακή αντίσταση διώκεται νομικά και ποινικοποιείται από τα μέσα ενημέρωσης (8).

Ας δούμε ορισμένα παραδείγματα.

Ο μουσικός Ρομπ Ντελ Νάγια, από το συγκρότημα Massive Attack, συνελήφθη στο Λονδίνο βάσει της αντιτρομοκρατικής νομοθεσίας, επειδή κρατούσε ένα πλακάτ υποστήριξης προς την απαγορευμένη οργάνωση Palestine Action (9).

Ο Βορειοαμερικανός Φέργκι Τσέιμπερς, ο οποίος στηρίζει με προσωπικά του χρήματα ομάδες αλληλεγγύης προς την Παλαιστίνη, εξακολουθεί να κρατείται στη Μαδρίτη, εν αναμονή πιθανής έκδοσής του στις ΗΠΑ (10).

Και σε βάρος των Βάσκων αλληλέγγυων Ασιέρ Εράντς και Γιουσέφ Μπραχίμ, πέρα από μια βάναυση εκστρατεία συκοφάντησης (11) (12), εκκρεμεί αίτημα επιβολής ποινής φυλάκισης 32 ετών για τη δημοσιογραφική τους δραστηριότητα σχετικά με την Παλαιστίνη, το Ιράν και τον Λίβανο (13) (14).

Πολλοί δημοσιογράφοι υφίστανται παρενοχλήσεις επειδή καταγγέλλουν τα εγκλήματα του Ισραήλ και των ΗΠΑ σε βάρος του παλαιστινιακού ή του ιρανικού λαού. Τον Ιούλιο, στο αεροδρόμιο της Ουάσιγκτον, οι βορειοαμερικανικές αρχές κατάσχεσαν τον εξοπλισμό του Αμερικανού δημοσιογράφου Μαξ Μπλούμενθαλ, όταν επέστρεφε από επαγγελματικό ταξίδι στην Τεχεράνη (15).

Μέσα σε τρία χρόνια, το Ισραήλ έχει δολοφονήσει 270 δημοσιογράφους στη Γάζα (16). Ο δυτικός Τύπος, μαζί με τις εταιρείες τεχνολογίας που διαχειρίζονται τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, είναι άμεσα συνένοχοι σε αυτό, όπως κατήγγειλε πρόσφατα η Φραντσέσκα Αλμπανέζε (17), ειδική εισηγήτρια του ΟΗΕ, η οποία υφίσταται επίσης βάναυσες οικονομικές κυρώσεις από την κυβέρνηση του Ντόναλντ Τραμπ (18).

Ευρώπη: Δύο μέτρα και δύο σταθμά για την Ουκρανία και την Κούβα

Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο έχει καταδικάσει επανειλημμένα την Κούβα επειδή εμποδίζει την πολιτική συμμετοχή όσων συνεργάζονται στο νησί με το καθεστώς των ΗΠΑ (19).

Κι όμως, τον Σεπτέμβριο απαγόρευσε την είσοδο στην έδρα του στις Βρυξέλλες στη Γιούλια Μεντέλ, πρώην εκπρόσωπο Τύπου του Βολοντίμιρ Ζελένσκι, η οποία σήμερα διώκεται στη χώρα της, την Ουκρανία (20). Η Μεντέλ επρόκειτο να μιλήσει κατά του πολέμου και να προτείνει «διπλωματία αντί για κλιμάκωση» στη σύγκρουση με τη Ρωσία.

Δημοσιογράφοι και ερευνήτριες, όπως η Μάρτα Χαβρίσκο, αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν την Ουκρανία για τον ίδιο λόγο, καθώς και εξαιτίας των καταγγελιών τους για την υποχρεωτική επιστράτευση (21). Την επιστράτευση, μάλιστα, υποστηρίζει η Ευρωπαϊκή Ένωση, η οποία απαγορεύει την είσοδο στο έδαφός της σε Ουκρανούς που αρνούνται να πάνε στον πόλεμο (22).

Όλα αυτά, όμως, δεν φτάνουν στα αυτιά του μέσου Ευρωπαίου πολίτη. Ο οποίος όχι μόνο δεν έχει πρόσβαση στα ρωσικά μέσα ενημέρωσης (23), αλλά μπορεί να βρεθεί αντιμέτωπος και με ποινικές καταγγελίες αν αναρτήσει περιεχόμενό τους στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης (24).

Τον Ιούλιο, η Ρωσίδα δημοσιογράφος Ξένια Φεντόροβα απελάθηκε από τη Γαλλία, αφού προηγουμένως είχαν δεσμευτεί τα περιουσιακά της στοιχεία (25).

Η Άννα Νοβίκοβα, ιδρύτρια της οργάνωσης SOS Donbass, η οποία αποστέλλει ανθρωπιστική βοήθεια στην περιοχή της σύγκρουσης, συνελήφθη πριν από έναν χρόνο στο Παρίσι, όπου σήμερα δικάζεται με την κατηγορία ότι είναι «συνεργάτιδα της Μόσχας» (26) (27). Όλα αυτά, φυσικά, με την επιδοκιμασία του γαλλικού Τύπου (28).

Η καταστολή, όμως, δεν στρέφεται μόνο εναντίον Ρώσων πολιτών. Πρόσφατα, ο πρώην Βρετανός βουλευτής Τζορτζ Γκάλογουεϊ (29), ο πρώην Ελβετός στρατιωτικός Ζακ Μποντ (30) και ο Γερμανός δημοσιογράφος Χουσεΐν Ντογκρού (31) υπέστησαν το κλείσιμο όλων των τραπεζικών τους λογαριασμών, ως αντίποινα για την κριτική τους στον ρόλο του ΝΑΤΟ στον πόλεμο της Ουκρανίας.

Με τέτοια δεδομένα, η Ευρώπη βρίσκεται στην τελευταία θέση για να κάνει μαθήματα πολιτικών ελευθεριών ή ελευθερίας του Τύπου σε άλλες χώρες… όπως η Κούβα.