Σάββατο, 11 Μαρτίου 2017

Μέλμπα Ερνάντες, μια γυναίκα πιστή στην Επανάσταση και στον Φιντέλ

Πηγή: Cubadebate.cu

Η συμμετοχή των γυναικών στους αγώνες της παρανομίας στις πόλεις παραδειγματοποιείται στην Μέλμπα Ερνάντες (Melba Hernández Rodríguez del Rey), καθώς ο εξέχοντας ρόλος της στην επίθεση στο στρατώνα Μονκάδα μαζί με την Αϊντέ Σανταμαρία  (Haydée Santamaría), την εκτόξευσε για να πετύχει ύψιστης σημασίας αποστολές μέσα στον επαναστατικό αγώνα.

Το «Η ιστορία θα με δικαιώσει» σημάδεψε ένα αποφασιστικό σημείο στη διαδρομή της κουβανής γυναίκας. Η Μέλμπα μαζί με την Αϊντέ ήταν υπεύθυνες κάτω από τις εντολές του Φιντέλ να εκδώσουν, να τυπώσουν και να διανέμουν μυστικά την απολογία του «Η ιστορία θα με δικαιώσει» (La Historia me Absolverá).



Με την ευκαιρία της συμπλήρωσης 3 ετών από το θάνατο της Μέλμπα (9/3/2014), ηρωίδας της Μονκάδα, παράδειγμα επαναστάτριας κουβανής γυναίκας, η ιστοσελίδα Cubadebate κάνει ένα αφιέρωμα στην ιδρύτρια του Κομμουνιστικού Κόμματος Κούβας, μαζί με τον Φιντέλ και άλλους μαχητές της Επανάστασης.

Μεταξύ των καθηκόντων που ανέλαβε, διεκδικώντας το ρόλο της γυναίκας στην κοινωνία, ήταν να οργανώσει στην Κουβανική Επιτροπή Αλληλεγγύης με τις ασιατικές χώρες, αντιπρόεδρος της Λαϊκής Τράπεζας Αποταμίευσης, και διακρίθηκε στην εθνικοποίηση των πετρελαϊκών Shell και Esso, δημιουργώντας το Κουβανικό Ινστιτούτο Πετρελαίου.

Παρακάτω παρατίθενται κάποιες από τις αναφορές της Μέλμπα Ερνάντες στον Φιντέλ, από τον ιστοτόπο Fidel Soldado de las Ideas (Φιντέλ Στρατιώτης των Ιδεών):


Ο Φιντέλ μιλάει και παθιάζει… Μιλούσε χθες όπως μιλάει σήμερα. Πάντα έλεγα ότι εκείνος ο Φιντέλ που εγώ γνώρισα το 1952 είναι ο ίδιος όπως σήμερα, όπως είναι φυσικό, είναι ένας Φιντέλ που εξελίσσεται, η ζωή είναι σε κίνηση, αλλά δεν υπάρχει καμία διαφορά.

Είμαι σίγουρη ότι χωρίς τη Μονκάδα δεν θα είχαμε αυτά που έχουμε σήμερα, όπως επίσης ότι είχαμε τη Μονκάδα γιατί είχαμε αυτόν τον τόσο μεγάλο Φιντέλ που έχουμε σήμερα. Εγώ το βλέπω έτσι. Δε με έχει ξαφνιάσει, ποτέ δε θα με ξαφνιάσει…
Τα καλύτερα όνειρα… Ονειρευόμαστε τόσο… Λοιπόν, το πρώτο μου όνειρο θα ήταν ο Φιντέλ να μπορούσε να είναι αιώνιος… Είναι πολλά τα όνειρα και δε λέω εγώ τι όνειρο θα κάνουν οι νέοι στο μέλλον, γιατί είμαι σίγουρη ότι θα το κάνουν, έχω πλήρη εμπιστοσύνη στους νέους, αν δεν πίστευα σ’ αυτούς δεν θα μπορούσα να πιστέψω σε μένα. Έχω απόλυτη πίστη ότι στην Πατρίδα μου θα λάμψει ο ήλιος που ονειρευόμαστε.
Ο Φιντέλ με τις Melba Hernández και Haydeé Santamaría,
κατά την αποφυλάκισή του από τη φυλακή στη Νήσο των Πεύκων (15/5/1955).